سرویس های جاسوسی كه در تلاش بودند با حمایت از فتنه گران و آشوب های خیابانی به طرح دلخواه خود یعنی انقلاب مخملی دست پیدا كنند به دلیل عدم حمایت مردمی به موفقیت چندانی دست پیدا نمی كنند. در این هنگام پروژه ای در بنیاد دفاع از دموكراسی FDD تعریف می شود كه عملیات براندازی را وارد فاز جدیدی می كند.

مایكل لدین مشاور امنیتی دولت ریگان و از عناصر نومحافظه كار در جریان یک كنفرانس سیاسی در این مؤسسه می‏گوید:

پشتیبانی قوی از ایرانیانی كه خواهان آزادی هستند یقیناً در پایان دادن به رژیم اسلامی در ایران كارگر خواهد بود، نباید گفت جنبش سبز سركوب شده است یا از بین رفته است.

 اساس طرح دولت در تبعید

در این كنفرانس كه از سران داخلی فتنه سلب امید شده است «طرح دولت در تبعید» برای ایران كلید می خورد. اساس این پروژه این است كه دولت در تبعید باید توسط فردی پیاده سازی شود كه دارای پایگاه مذهبی و نظامی ویژه ای در میان ایران باشد.

 

انتخاب مدحی

 در همین حال دنیس راس در لابی صهیونیستی آیپك در شهریور 88 وارد فاز اجرایی این پروژه می‏شود و از شناسایی فردی ایرانی در بانكوک خبر می دهد كه دارای پایگاه اجتماعی است وی سابقه فعالیت نظامی در میان نیروهای مسلح ایران را نیز دارا است. سفارت آمریكا در بانكوک با آقای محمدرضا مدحی كه به تجارت الماس می‏پردازد ارتباط برقرار می‏كند. در یک فرصت فوری ملاقاتی بین آقای مدحی و یک ژنرال آمریكایی در بانكوک برقرار می شود اگرچه این ملاقات كوتاه است و مدحی در ابتدا اعلام می‏كند كه شرایط آنان را نمی‏پذیرد اما فوراً سفر وی به عربستان هماهنگ می‏شود.

جنبش جمع یاران

محمدرضا مدحی که دارای وجه سابقه طولانی خدمت در نهادهای انقلابی بود و در بانکوک به تجارت جواهرات و سنگ‌های قیمتی اشتغال داشت، مورد توجه سفارت آمریکا در تایلند قرار گرفت و خیلی زود از طریق سرویس اطلاعاتی آمریکا برای پیوستن به جریان ضد انقلاب خارج از کشور جذب شد و در سفری به عربستان با مقامات آمریکایی از جمله هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه این کشور دیدار کرد. مدحی با پذیرش همکاری با آمریکا و اپوزیسیون خارج نشین و طرح ادعای سازماندهی هزاران نفر از نیروهای داخلی جنبشی را تحت عنوان «جمع یاران» تشکیل داد.